Ga door naar hoofdcontent
ArtikelenHoe moet de Amsterdamse fietsinfrastructuur eruitzien?

Hoe moet de Amsterdamse fietsinfrastructuur eruitzien?

Maandag 10 februari 2020Afbeelding Hoe moet de Amsterdamse fietsinfrastructuur eruitzien?

Je bent al te laat en grist nog snel je fietssleutels van tafel. Zo spring je elke dag opnieuw op de fiets in een race tegen de klok om op tijd te komen voor werk of studie. Dit fenomeen kent de gemiddelde Nederlander wel als de ochtendspits. Deze speelt zich niet alleen af op de snelweg, maar ook op bijna elk fietspad in de binnenstad van Amsterdam. Links en rechts word je bijna omver gereden door de snelle elektrische fietsen (of nog erger: elektrische bakfietsen). En dat alles op fietspaden van – als je geluk hebt – twee meter breed.

Om dit fenomeen ‘fietsfiles’ op te kunnen lossen werkt de gemeente Amsterdam hard aan verbeteringen in de infrastructuur. Het programma ‘Fiets’ is opgezet om hier voor te zorgen. Wij hebben Willeke Adriaanse en Annemarie Honig geïnterviewd, zij werken voor dit programma en hebben ons er uitgebreid over verteld.

Dit artikel is geschreven door Noah Schotman, Julia Bakker, Pip Kupers, Lennart Roffelsen, Jesse van Schijndel, Sam Zerbib, Timo Nierop, Cecile Gort en Melle Ast, als onderdeel van een eerstejaarsvak van de opleiding Sociale geografie en planologie aan de UvA. De drie beste blogs worden op DEGEOGRAAF.com gepubliceerd.

Programma FIETS

Het doel van het programma is om meer ruimte voor de fiets te creëren door de infrastructuur efficiënter in te richten. Doordat de fiets zich door de jaren heen heeft ontwikkeld – en blijft ontwikkelen – zijn er steeds variërende vraagstukken. ‘Als je iets wilt veranderen moeten er wetten en regels worden aangepast. Je loopt als gemeente vaak een beetje achter de feiten aan’, vertelt Willeke.

 width=

Een keer in de zoveel tijd wordt er een ‘meerjarenplan fiets’ gemaakt. Aan dit plan zijn allerlei vraagstukken gekoppeld zoals fietsparkeren, fietsgedrag en infrastructurele opgaven. Een voorbeeld van een project van Programma Fiets is ‘Fietsvriendelijke Kruispunten’: hoe kunnen we op de tien drukste kruispunten van de stad meer ruimte maken voor de fiets? Annemarie: ‘In samenwerking met de UvA en Copenhagenize is er met camerabeelden gekeken naar hoe mensen de kruispunten gebruiken. Waar fietsen mensen? Waar lopen mensen? Waar snijden mensen af? Als uitkomst van dit project zijn er een aantal ontwerpadviezen gegeven van hoe de infrastructuur er uit zou moeten komen te zien.’

Betere ervaring

In deze ontwerpen wordt gekeken naar manieren om de fietsers een betere ervaring te geven, zodat meer mensen zullen gaan fietsen. Dit doen zij bijvoorbeeld door ‘eilanden’ op de weg te verwijderen, waardoor er meer ruimte is voor fietsers die bij het stoplicht staan te wachten, of kronkels uit fietspaden te halen waardoor fietsers minder hoeven te remmen. Ook wordt er letterlijk meer ruimte gegeven aan de fiets met bredere fietspaden en fietswegen waarop niet de fiets maar de auto zich aanpast waardoor deze straten ook meer gemeden worden door auto’s.

Een ‘normale’ werkweek

De werkweek van Willeke en Annemarie is erg dynamisch. Op de vraag hoe een normale werkweek eruitziet vroegen zij elkaar of zij ooit een ‘normale’ werkweek hebben. Elke week start wel met een weekstart waarin ze hun taken van de komende dagen bespreken. Daarna zijn ze vooral bezig met hun eigen projecten waarvoor ze meestal de stad intrekken. ‘Dat maakt het werk divers en leuk’, verklaart Willeke. Annemarie beaamt dat.

Is het programma ooit klaar? ‘Nee,’ reageren beiden stellig,’ het Programma Fiets zal nooit voltooid zijn.’ Annemarie: ‘De vraagstukken over infrastructuur, en met name over de fiets, zullen altijd blijven komen. Technologieën blijven zich ontwikkelen en het straatbeeld zal zich ook continu aanpassen aan de vraag van die tijd. Fietsen wordt met het oog op duurzaamheid waarschijnlijk steeds populairder.’

Reacties

    Plaats een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.