Ga door naar hoofdcontent
Artikelen‘Over tien jaar is het alweer een totaal andere buurt’

‘Over tien jaar is het alweer een totaal andere buurt’

Donderdag 12 oktober 2017Afbeelding ‘Over tien jaar is het alweer een totaal andere buurt’

Stadsgeografen Eva Pel (rechts op de foto) en Marieke Geljon deden onderzoek naar de veranderingen in de Amsterdamse Kinkerbuurt. Zij vergeleken onder andere het winkelbestand uit 2008 met dat van 2017, spraken met bewoners en maakten foto’s. Het resultaat legden zij vast in een expositie, een boekwerk en wordt gedeeld tijdens rondleidingen in de buurt. In dit interview vertellen zij over hun carrièrekeuzes, over stedelijke vernieuwing en geven adviezen om je dromen na te jagen.

Deel I: Expositie

We zitten hier in de bibliotheek (OBA De Hallen), omdat jullie expositie ‘Kinkerboulevard’ hier is. Hoe is deze tot stand gekomen?
[Eva:] We wonen allebei in deze buurt en spreken hier dus ook regelmatig af. Op een gegeven moment merkten we dat er best wel veel in de omgeving veranderde: een restaurantje erbij, of weer een winkel weg. Toen kwamen we met het idee om dat in kaart te brengen. Het gaat namelijk zo snel, dat het volgens mij over tien jaar alweer een totaal andere buurt is. Daarom wilde ik het graag direct vastleggen.
[Marieke:] Je vergeet het ook heel snel. Dan verandert er iets en weet je al niet eens meer wat er eerst in het pand zat. Je loopt er bij wijze tien jaar lang elke dag langs, maar toch heb je het bijna niet door.

Hoe zijn jullie die verandering vast gaan leggen?         
[Eva:] Eerst ben ik foto’s gaan maken van allerlei winkels en leegstaande panden. Daarna bedachten we dat we met al die informatie wel een tentoonstelling konden gaan maken. Toen heeft het Amsterdamse Fonds voor de Kunst ons voorstel goedgekeurd en het stadsdeel ging ook in op ons subsidievoorstel, waardoor we het konden gaan uitvoeren. Een publicatie, een tentoonstelling, rondleidingen en een debat. Ook was er een guerilla stickeractie, waarbij we oproepen een tiplijn te bellen om ervaringen te delen over de buurt. Dan neem ik op of ze spreken in. Dat levert soms hilarische berichten op, zoals een vrouw die slechts zei: ‘Ik vind de Kinkerbuurt gewéldig. Doei!’.

”Het gaat zo snel, dat het over
tien jaar alweer een totaal andere buurt is.
Daarom wilde ik het direct vastleggen.”

Winkelbestand2008-2017

Jullie hebben het winkelbestand van 2008 vergeleken met dat van 2017. Hoeveel is er nou precies veranderd?
[Eva:] Van de 234 winkels zijn er 127 veranderd, dus ruim de helft. Maar het kan natuurlijk zijn dat er meerdere keren iets veranderd is in dat pand in de tussentijd.
[Marieke:] Ook is de samenstelling van het winkelbestand veranderd. Er is minder detailhandel, maar meer horeca. Veel koffiezaken met name. En persoonlijke verzorging.

Hoe denken jullie dat deze veranderingen veroorzaakt worden?
[Marieke:] Gentrification wordt met name gedreven door globalisering. Zo zie je dat de vliegtickets steeds goedkoper worden en meer toeristen hun weg vinden naar de stad en ook deze buurt. De lokale economie verandert daardoor. Zo zag je bijvoorbeeld de opkomst van Airbnb. Ook het winkelbestand past zich hierop aan. Engelse menukaarten bijvoorbeeld, of in sommige gevallen zelfs niet-Nederlandstalig personeel.

Wat voor mensen komen op jullie project af?
[Eva:] Een heel divers gezelschap. Als ik kijk naar de rondleidingen die we doen in de buurt, dan is dit een mix van veelal oud-buurtbewoners, nieuwe buurtbewoners, kunstenaars en studenten.

Deel II: Carrièrekeuzes

Hoe kennen jullie elkaar?         
[Eva:] We hebben beide sociale geografie gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam midden jaren negentig.
[Marieke:] We zaten niet in hetzelfde jaar, maar hadden veel keuzevakken samen. Ook studeerden we allebei af bij stadsgeograaf Lia Karsten.

Wat doen jullie in het dagelijks leven voor werk?        
[Marieke:] Ik werk bij woningcorporatie Ymere. Ik ben procesmanager stedelijke vernieuwing en ik houd mij bezig met renovatietrajecten, waarin met bewoners samengewerkt wordt om bijvoorbeeld een renovatieplan te maken.
[Eva:] Ik ben beeldend kunstenaar, maar doe daar ook heel veel naast, omdat je puur van de verkoop van kunst niet kunt rondkomen. Ik ben assistent van een andere kunstenaar en ik doe onderzoekswerk voor een schrijver, ik werk in een lijstenmakerij en geef les in kunsttheorie op de Rietveld Academie.

Eva, hoe kwam je erachter dat jij naast stadsgeograaf ook heel veel interesse had voor kunst?             
[Eva:] Toen ik in 1996 in Los Angeles bij de UCLA een uitwisselingsprogramma deed kwam eigenlijk het omslagpunt. Ik ging me veel meer bezig houden met de artistieke kant van de stad. Ik schreef een scriptie over skateboarden en openbare ruimte, wat natuurlijk best wel een apart onderwerp is voor een stadsgeograaf. Pas na een paar jaar werken – kantoorbanen bleken niets voor mij – besloot ik toelating te doen voor de kunstacademie. En dat lukte.

Marieke, hoe kwam jij op je huidige werkplek terecht?
[Marieke:] Ik werd tijdens mijn afstuderen gevraagd of ik verder wilde in het onderzoek, maar dat wilde ik niet. Ik wist niet zo goed wat ik wél wilde, waardoor ik nog een lerarenopleiding ben gaan doen. Daarna heb ik een aantal jaar les gegeven op de middelbare school. Al gauw had ik door dat ik dat niet lang wilde doen. Uiteindelijk vind ik dat ik toch dat ik te lang ben gebleven. De reden dat ik door wilde is dat er weinig ontwikkeling in zat. Je moet kinderen en les geven ontzettend leuk vinden, terwijl ik vooral de inhoud leuk vond. Nadat ik ontslag nam, kwam ik terecht bij een advies- en detacheringsbureau in Rotterdam. Dat was vooral gericht op bewonersparticipatie. Dat heb ik met heel veel plezier gedaan voor vijf jaar; ontzettend veel ervaring op kunnen doen. Daarna ben ik bij Ymere terecht gekomen, omdat ik op zoek was naar werk dichterbij huis.

Kinkerboulevard
Bij OBA De Hallen worden foto’s van en objecten uit de Kinkerbuurt tentoongesteld. Ook is er een levensgrote foto op de wand geplakt van een gevel van één van de winkels (zie hoofdfoto).

Deel III: Adviezen

Jullie zijn beiden begonnen met banen, die weinig van doen hebben met wat jullie nu doen. Wat zouden jullie willen adviseren aan jonge geografen en planologen die niet zo goed weten wat ze willen?
[Eva:] Gewoon beginnen. Solliciteer in de richting van je interesse. En dan kijken hoe je je ontwikkelt binnen die baan en of je dat leuk vindt.
[Marieke:] En als het niet bevalt: gewoon snel weggaan. Anders is het zonde van je tijd.

”Solliciteer in de richting van je interesse.
En als het niet bevalt: gewoon snel weggaan.”

Eva, wat zou je aanraden aan geografen die hun dromen niet achterna durven te jagen, omdat ze bang zijn dat dit financieel niet genoeg oplevert?          
[Eva:] Je moet altijd je dromen achterna jagen. Anders word je ongelukkig. Ik ken een aantal geografen dat ook de kunstacademie heeft gedaan. Dat geeft maar weer aan dat je met deze brede studie alle kanten op kunt. De term ‘geography’ komt bovendien steeds vaker in de kunstteksten voor. Het is blijkbaar een heel spannend begrip. Gewoon ervoor gaan dus!

Op zaterdag 21 oktober vindt de laatste rondleiding plaats door de Kinkerbuurt. Op zondag 29 oktober vindt een stadsgesprek plaats tussen 16:00 en 18:00 over stedelijke veranderingen in café Belcampo (naast de OBA De Hallen). De expositie ‘Kinkerboulevard’ is nog te bezichtigen tot diezelfde zondag. Meer informatie hierover vind je hier. Zie ook de facebookpagina.

Reacties

    Plaats een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.