Ga door naar hoofdcontent
BlogsVerandermoe(d)

Verandermoe(d)

Dinsdag 1 september 2020Afbeelding Verandermoe(d)

BAG 2.0, API’s, BRK 2.0, Beter Kenbaar, allemaal termen die met regelmaat de revue passeren sinds ik als teamleider verantwoordelijk ben voor een aantal geo-registraties in Rotterdam. Het geo-vakgebied is volop in beweging en dat is te merken aan de stappen die wij jaarlijks moeten zetten om in de pas te blijven. Voorlopig staat het ook nog niet stil. Even een greep uit een aantal ontwikkelingen die op ons afkomen: 3D, digitaal beheren en bouwen, de samenhangende objectenregistratie, de Omgevingswet en zo zijn er nog een aantal ontwikkelingen die de komende jaren het werkveld van de geo-registraties flink zal veranderen.

Er wordt al genoeg gesproken over de geo-registraties zelf, maar wie zijn nu de medewerkers daarachter? Wie zijn de drijvende krachten achter deze vooruitgang? Over het algemeen zijn dat heel veel mannen, met een vrij hoge gemiddelde leeftijd en met passie voor hun werk. Ik vind dat fascinerend, die hoge gemiddelde leeftijd. Je zou namelijk verwachten dat een vakgebied dat zoveel dynamiek kent, vooral door jonge mensen wordt bezet. Per slot van rekening zijn zij de toekomst. Niets is minder waar. Vele geo-medewerkers kunnen de geraniums bijna ruiken.

Interessant is dat juist deze groep een groot deel van de ontwikkeling van de geo-registraties draagt en realiseert. De theorie schrijft voor dat oudere medewerkers afhaken, want ze kunnen niet mee in grote ontwikkelingen, zeker niet als het er zo veel zijn. En ook niet als er zoveel digitalisering bij komt kijken. Deze geo-medewerkers echter niet. Zij kijken vooruit in hun werkveld, denken mee, doen mee en zijn de kracht achter de ontwikkelingen. Hoe komt dit? Wat drijft deze geo-medewerkers? Het korte antwoord: hun passie voor het vakgebied. Als teamleider heb ik meerdere keren mogen meemaken dat een medewerker op zijn laatste werkdag nog een uitgebreid advies geeft over de toekomst van de geo-registraties, om vervolgens af te sluiten met de woorden: “Niet dat het mij nog iets aangaat. ” Wat is dat mooi als een medewerker zo in zijn werk staat.

Langzamerhand groeit er wel een zorg bij mij. Als de georegistraties aan zo veel verandering onderhevig zijn, is dat wel goed voor deze medewerkers? Stabiliteit in het werk is niet kenmerkend voor dit vakgebied. Dus een rustige uitstroom naar het pensioen ook niet. De geo-medewerkers zijn de ene verandering nog niet te boven of de volgende staat alweer voor de deur. Bereiken we op een gegeven moment een grens? Wat als enthousiasme en passie omslaan in verandermoeheid?

Nou moet ik toegeven dat geo-medewerkers zich over het algemeen figuurlijk (en misschien zelfs letterlijk) niet uit het veld laten slaan. Daarvoor is de passie te groot. Er zijn natuurlijk verschillende typen medewerkers, maar aandacht is noodzakelijk. Aandacht en begrip voor hen, hun passie en hun nalatenschap. Zorgdragen dat zij hun werk met passie kunnen blijven doen. Daarnaast moet er geïnvesteerd worden in een nieuwe groep geo-medewerkers, die straks het stokje kunnen overnemen. Het is niet alleen essentieel dat de enorme kennis en ervaring van de ‘oude garde’ wordt overgedragen. Ook de passie voor het vakgebied behoeft overdracht. Als je het mij vraagt, is die passie zelfs waardevoller. Het is namelijk de passie die voor de drijvende kracht zorgt. Zoals de Duitse filosoof G.W.F. Hegel zei: “Nichts Großes in der Welt wurde ohne Leidenschaft vollbracht.” (Niets groots in de wereld werd bereikt zonder passie). Als die passie is overgedragen dan hebben we ervoor gezorgd dat de moed om te veranderen blijft en de geo-registraties en diens medewerkers een mooie toekomst te wachten staat.

Afbeelding voor Karima Boukallouht

Karima Boukallouht

Volledige biografie